Sentein

Het is een uur of 6 wanneer ik langzaamaan wakker word. Een fluit concert van verschillende vogels is hoorbaar in de knusse, eenvoudige maar praktische blokhut. Ik sta op en loop naar buiten om van de mooie omgeving te genieten. Ook vandaag beloofd een  warme zonnige dag te worden hier in de Pyreneeën. Ik zet koffie voor het ontbijt en maak thee voor onderweg. Rob vult de veldflessen, ik pak mijn dagrugzak in en ruim de blokhut op. Vandaag zullen we niet ver lopen en de dag zal voornamelijk bestaan uit het onderzoeken, bekijken en genieten van deze omgeving. We willen een wandelroute lopen van ongeveer 20 km. Vanaf het gehucht Eylie volgen we de GR10 route die via de oude vervallen mijngebouwen van Bentailou naar de serre d’ Araing loopt. Het is een mooie route met een steeds afwisselend landschap.

We lopen door een bijna sprookjesachtig loofbos langs een beek die met dit warme weer voor verkoeling zorgt doordat wij onze buffs er in dopen om ze daarna heerlijk in onze hals te kunnen leggen.

Later gaat het landschap over in een open bergweide afgewisseld met bomen en een beekje. We besluiten hier te pauzeren om wat te eten, te drinken en te genieten van al het moois om ons heen.

Het is ook hier dat ik weet, voel en besef dat ik het meest gelukkig ben het meest op mijn gemak ben wanneer ik rond trek. Met een minimale hoeveelheid aan bezittingen, rondreizen. Kijken, voelen, ruiken, ontdekken. Genieten van onze mooie diverse planeet. Alle schoonheid die het te bieden heeft. De mensen met alle verschillende culturen, de natuur de vrijheid om te kunnen gaan. Dan ben ik op mijn plek. Met mijn rugzak, meer heb ik niet nodig.

Advertenties
Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Vervlogen kindertijd

Lang vergeten schommel beweegt zachtjes in de wind een lang vergeten schommel van een al lang vergeten kind.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Dichter ogen

Ik kijk met dichter ogen
Ik kijk met dichter ogen
naar wat zich zo beschouwen laat
en zienderogen vind ik woorden
verrijkt en verarmd, bekoring
en zwakheid onze rode draad
Ik leg mijn hand in leegte
open ruimte die gevuld mij staat
en voel hoe gehavend nog de zijne
geliefd aanvaardend, schijnen
en zwakheid onze rode draad
Ik schrijf mijn zin in stilte
spreek mijn hart aan die verstaat
en weet me beluisterd en gelezen
ontluiker, schrijver wil hij wezen
en zwakheid onze rode draad
,

Geplaatst in Uncategorized | 2 reacties

Haiku:

Zilverdraden in
donker gesponnen glanzen
in het ochtendlicht

De echo van het
verleden zachtjes hoorbaar
in het hier en nu

Lichtjes blozend laat
het blad zich vallen op de
geurende aarde

Het safaripark
Hij opende zijn zakje
chips met zijn tanden

Hij deed aan judo
Zodat hij werd vastgepakt
elke week een uur

Oorverdovende
stilte overvalt de nacht
na een onweersbui

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Verhalen

Als ik mijn ogen dicht doe
zie ik verhalen die ik zelf niet ken

Over draken die vliegen en duikvluchten door de lucht
Over indianen die wonen bij een meer
Over hoge kille bergen
en blauwe sneeuw

Mijn hoofd is altijd vol vol verhalen en beelden
En wanneer ik slaap slaapt mijn hoofd niet mee

Daarbinnen wil ik wonen
daar bij al mijn dromen.

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

Hardlopen

In januari ben ik begonnen met hardlopen. Nou en, hoor ik je denken, niets bijzonders, toch? Misschien niet. Voor mij wel. Met weinig zelfvertrouwen begon ik aan mijn eerste rondje. Na ongeveer 500 meter (het kan ook iets meer of iets minder zijn geweest) was ik al buiten adem. “Zie nou wel” zei ik tegen mezelf, ik kan dit niet. Maar een ander stemmetje in mijn hoofd antwoordde “tsss! Nu al opgeven?! Watje!” En stug hield ik vol. Langzaam en letterlijk stap voor stap bouwde ik aan mijn conditie. Maar niet alleen maar aan mijn conditie, maar ook het geloof in mezelf, in mijn eigen lichaam kwam met iedere stap meer en meer terug. Zelfvertrouwen wat ik in de afgelopen jaren toch wel verloren was. Maar kijk me nu! Ik loop inmiddels een behoorlijk rondje hard en ik loop as weekend voor de tweede keer mee met een wedstrijd. Hoewel ik er nog lang niet ben, ben ik wel goed op weg! Mijn einddoel om de strongman te kunnen lopen komt steeds een stapje dichterbij😃

Geplaatst in Uncategorized | 3 reacties

Vrijheid en vragen

Dodenherdenking, bevrijdingsdag, het is weer bijna 4-5 mei. 

Elk jaar leer ik mijn kinderen wat er allemaal gebeurd is tijdens de tweede Wereldoorlog. Ik neem ze mee naar het bevrijdingsmuseum, lees samen met ze over oa Anne Frank, bekijk films, we bezoeken Westerbork…. En elk jaar naarmate ze ouder worden komen er meer vragen vanaf hun kant. Vragen die ik zelf niet kan beantwoorden. Vragen die ook bij mij elk jaar meer en meer “blijven hangen.” Elk jaar meer besef van de enorme omvang die de oorlog had. Elk jaar steeds meer doordrongen van de gruwel heden die zich hebben afgespeeld. Want hoeveel is nou 72 miljoen? Dat het veel is dat weet je als kind wel. Mijn jongste dochter, 7 jaar, weet heel goed dat 72 miljoen doden heel veel is. Maar hoeveel het nou werkelijk is, dat besef je je later wanneer je ouder word. We vertellen onze kinderen dat die oorlog verschrikkelijk was. We vertellen het ze zodat het nooit vergeten word. We vertellen onze kinderen over deze oorlog zodat de geschiedenis zich nooit herhaalt. Maar is dat ook echt zo? Beseffen we ons wel goed genoeg wat vrijheid inhoud? Vrijheid voor iedereen? Ongeacht seksuele voorkeur, geloof, ras, politieke overtuigingen? Kijk naar het nieuws, luister naar mensen in de politiek, ja zelfs in onze politiek… Is iedereen vrij? En wat is die vrijheid? “Zomaar wat vragen van de talloze vragen die ik, maar ook mijn kinderen mij stellen.  

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen