Oorverdovende stilte

Het is nacht, alleen in het bos.

De schemertoestand tussen slapen en waken. Even rust in mijn hoofd, alle vragen in mij even verstomd. Geen vogel zingt, oorverdovend stil zo verheven en groot. Hier voel ik me haast op de grens van aarde en een andere dimensie van leven en de dood. Vaag wat licht van de bleke maan, ‘k wou dat ik deze serene rust kon vasthouden. Alles wat ik probeer vast te houden moet blijkbaar weer gaan.

Advertenties